Sebze Hikaye Kitabı: Zorlamadan, merakla tadılan minik bir lokma

Bu hikâyede neler oluyor?

İlk anda çocuğunuz çekincesini saklamaz: “Bunu sevmem” ya da “Hiç tatmadım ki” der; bu ciddiye alınır, kimse alay etmez. Sonra sebzeyle elleri üzerinden tanışır: tarhtan toplar, pazarda seçer ya da kendi ektiği filizin büyümesini izler. Tadımdan önce sebzeyi yıkar; rengine bakar, kokusunu alır, dokusunu hisseder ya da kırılırken çıkardığı çıtırtıyı dinler.

Tatmaya karar veren de çocuğunuzdur ve tadım minik bir lokmadır. Sevmediği bir sebzeyi “Hikâyede neler olsun?” alanında belirtirseniz o sebze hikâyenin merkezine geçer; çocuğunuz onu sevebileceği bir halde, örneğin rendelenmiş ya da fırında pişmiş olarak bulur. Başka bir tada “bugün sevmedim, belki başka gün” demek serbesttir. Kitabın sonunda sebzesini eve götürmek için sepetine koyar ve akşam onu tabağında görmek istediğini söyler.

Kitapta yaşanabilecek maceralar

Her kitapta bu maceralardan biri, çocuğunuzun yaşına göre anlatılır. Birkaç örnek:

• Seçeneklerden birinde bez bir keseden çıkan havuç ya da bezelye tohumlarını tarhına eker, günlerce sular ve filizin büyümesini izler. Hasat günü sıra, kendi yetiştirdiğini yıkayıp tanımaya gelir.
• Bir yetişkinle gittiği pazarda renk avına çıkar: her renkten bir sebze seçer, çeşmede yıkar ve bir örtünün üstüne gökkuşağı gibi dizer. Sıra en cesur renkten minik bir lokmaya gelir.
• Yemek seçen pelüşü canlanır ve hiçbir sebzeye yaklaşmaya niyetli değildir. Ona örnek olmaya karar veren çocuğunuz, bu sırada kendi çekincesiyle de yüzleşir.
• Aynı sebzeyi üç halde dener: ince çiğ çubuk, rendelenmiş ve bir yetişkinin getirdiği fırında pişmiş hazır tabak. Birine “belki başka gün” der; hangisinin favorisi olacağı ise sona saklı.
• Biraz daha büyük bir çocuğa bir tarhın sorumluluğu verilir: tohumu eker, düzenli sular, salyangozları nazikçe çitin dışına taşır. Hasat zamanı geldiğinde kendi tadım tabağını dizer.

Çocuğunuz bu kitapta neler yaşar?

Yeni bir tada merakla yaklaşılabilir; bir tadı sevmemek olağandır ve aynı sebzenin başka bir hali sevilebilir. Çocuğunuz bunları bir dersten değil, kendi yaşadıklarından çıkarır. Kitap sağlık nasihati vermez, tatlıyı kötülemez. Sizin için de sofrada baskı ve ödül yerine birlikte seçmenin, yetiştirmenin ve keşfetmenin bir örneğidir: pazara gitmeden önce okuyup renk avını gerçek pazarda tekrarlayabilir ya da balkondaki bir saksıya birlikte tohum ekebilirsiniz.

Hangi yaşa uygun?

Bu temanın merkezinde 2-4 yaş vardır. Bu yaşta tek bir sebze ya da tek bir renk yeter, duyular öne çıkar ve kısa bir nakarat tekrarlanır; tadım haşlanmış, rendelenmiş, ince çubuk ya da küçük parça halinde olur, bütün çiğ havuç ya da bütün çeri domates yoktur. Renk avı, çiğ ve pişmiş karşılaştırması ve “belki başka gün” hakkı 5-7 yaşta işlenir; 8-10 yaşta çocuk bir tarhın sorumluluğunu tohumdan hasada kadar üstlenir. 11 yaşını geçmiş çocuklar için önerilmese de hazırlanabilir; o durumda hikâye bir tadım şenliğine taşınır.

Kime ve ne zaman hediye edilir?

Yemek seçmenin sofrada sık konuşulduğu bir dönemde, ilkbaharda ilk tohumlar ekilirken ya da bir pazar gezisinden önce verilebilir. Dede ya da anneanne de kitaptaysa hikâye onun domates ve biber yetiştirdiği balkonda geçebilir; büyüğü de küçükken sevmediği bir sebzeyi orada yeniden tadabilir. Küçük kardeş eklenirse tadımda çocuğunuzu taklit eder; böylece örnek olan taraf çocuğunuz olur.

Sipariş formundaki "Hikâyede neler olsun?" alanına çocuğunuzun sevdiği hayvanı, oyuncağı ya da huyunu yazarsanız hikâyeye işlenir. Fotoğraf sipariş sırasında yüklenir; telefonunuzdaki net bir yüz fotoğrafı yeterli.